شروع مي کنم به از تو نوشتن کاغذ مست مي گردد

قلم به رقص در مي آيد

نمي دانم چرا هر وقت مي خواهم چيزي از تو بر روي کاغذ بياورم

واز تو بنويسم وجودم،قلمم،کاغذم همه و همه به وجد مي آييم.

عزيزم!تمام شب در خيالت گريستم

هنوز پاييز چشمانت را روي شاخه هاي سرد انتظار جستجو مي کنم

نمي داني چقدرمحتاج نوام.

هنوز کاغذهايم به شوق نگاهت رنگ کاهي را پس مي زند

وتمام شبوتمام ثانيه ها، يکي يکي مي گذرند

وبه دريا ها اشک هايم روان مي شوند

انگارتاب ديدن پاييز چشمانت را ندارد

 کاش برگردي زود،

کوچه بي تو دل تنگي دارد
کاش برگردي زود ومي ديدي که دلم بي تو چه حالي دارد

ببيني که هنوز حلقه زرد خورشيد داغ تنهايي من را دارد

کاش زود برميگشتي تا قاب عکس روي ديوارتهي از چهره تو نباشد

وتمام صفحات دفترم از حرف ونگاه واسم تو پر شود

کاش زود بر مي گشتي.